شاید عجین شدن دو اصطلاح «هنر» و « روابط عمومی» با یکدیگر اصطلاح نامأنوسی را پدید آورد. هر دو کلمه مجموعه ای بسیار بزرگ از معانی و شرح بسیاری از امور را در پی دارند.
هنر که منشأ آن ذوق و استعداد بشریت است ، خود دامنه ای بسیار بزرگ از ابداعات فرهنگی را شامل می شود. گرچه این اصطلاح را سرآمد بسیاری از بخش های زیرمجموعه آن قرار داده اند و اقسامی همچون هنر سینما، هنر موسیقی ، هنر تجسمی و .... را شامل می شود و این تقسیم بندی حد و معیارهایی دارد و مورد توافق اندیشمندان این عرصه قرار گرفته است اما شاید بتوان با شرح این اختلاط جدید جایگاه آن را در کنار کلمه « روابط عمومی » توجیه کرد.
گرچه اکثریت قریب به اتفاق بزرگان و متخصصان روابط عمومی آن را یک علم می دانند و بحث روابط عمومی یا همان اصطلاح غریب (PR) را در چارچوب مباحث علمی مطرح می کنند اما اگر آن را یک هنر بدانیم از دامنه تئوری بودن خارج و به عرصه اجرا و عمل بیش از پیش نزدیک می شود. البته شاید با طرح این موضوع بتوان همه نظرات متنوع و مختلف و بعضاً ضد و نقیض و مبهم را در باب روابط عمومی در چارچوب « هنر» بودن آن به یک نظریه واحد رسانید.
در سمینار مالزی که در چارچوب یک سفر علمی آموزشی به آن کشور و با حضور تعدادی از کارشناسان ارشد روابط عمومی برگزار شد، احساس برای دستیابی به پیشرفت و تحولات اثرگذار به یقین بیشتر نزدیک شد. پیشرفت نه چندان بلند مدت و ارتباط و اخلاق و رفتار مردم سرزمین مالزی – مردمی که از چندین فرهنگ با ساز و کارهای مختلف فرهنگی، جامعه ای با مقبولیت و جاذبه بسیار خلق کرده اند – شاید نمونه عملی و به انجام رسیده موضوع این نوشتار یعنی « هنر روابط عمومی» است .
اگر به زبان عامه روابط عمومی را روش های علمی ارتباط و تبادل افکار و اندیشه ها بیان کنیم و ابزاری برای آن قایل شویم ، بهره گیری از این ابزار و روش ها « هنری» می طلبد که در این سفر به نظر رسید مردم و مسئولین مالزی با دستیابی به این هنر شیوه نوینی در برقراری ارتباط مستقیم ، ساده و سالم بین گزینه های پیشرفت که اهم آن «امکانات، مسئولین و مردم» است را یافته اند .
دریافت این ارتباط به تنهایی هم نمی تواند موجبات این آرامش در رفتار و کردار و زندگی روزمره را ناشی شود و اینجاست که باز هم به وجود «هنری» در این میان نیاز می شود. اگر « هنر » را در ارتباط بین ابزارها و استعداد و ذوق بیان کنیم ، مردم و خصوصاً متخصصین کشور مالزی هنرمندترین افرادی بودند که در عرصه روابط عمومی از نمره بالایی برخوردار هستند . روش های صحیح و بسیار ساده و بی آلایش ارتباط مردمی با مسئولین از ابزارها و امکانات گرفته تا تمایلات و برخوردها شاید عمده ترین سرفصل های این موفقیت ها است. آنان با بهره گیری از این علم و این هنر جامعه ای پیشرو، با حداقل مشکلات ساخته اند و در کمترین زمان طی مراحل ترقی نموده اند و اکنون با همتی بلندتر از گذشته در پی اثبات و تحکیم این حد از پیشرفتند. درمقایسه ای بسیار ساده و نه تخصصی، معیارهای کشور اسلامی مان، سابقه و قدمت فرهنگ آن، همگن بودن فرهنگ و سنت آن و خصوصاً حاکمیت مذهب قانونمند، نظم گرا و عدالت محور شیعه، امتیازی بالاتر از آنچه مردم مالزی را به این حد از پیشرفت رسانده است به خود اختصاص خواهد داد.
این پیشرفت و سعادت در چارچوب قوانین اسلام و با تبعیت از دستورات انسان ساز آن و با کسب تجربه از روها و ابداعات دیگران مطمئناً پیشرفت بهتر، اساسی و سالم تری را حاصل خواهد نمود .سفر به مالزی و شرکت در سمینارها و جلسات علمی و آموزشی و دیدار با مسئولین آن کشور و بازدید ازموفقیت ها و پیشرفت های آنها و ارتباط با مردم آن، این نوید را می دهد که هر جامعه ای که مردم و مسئولین آن با شفاف سازی و ارتباط سالم و صحیح بین خود عزم را برای ترقی و رسیدن به معیارهای واقعی زندگی جزم نمایند، این توان را خواهند داشت که در دوره ای کوتاه این راه را طی نمایند و به قله رفیع تحول و سازندگی برسند.
چه اینکه ایران عزیزمان از سرمایه های بسیار انسانی و ملی و از ذخایر بزرگ زیرزمینی و از استعدادهای بنام در جهان برخوردار است و قابل مقایسه با هیچ کشوری نیست. این سفر در تحکیم این نکته که برقراری صحیح رابطه بین مردم و مسئولین و مدیران و بین تولید کننده و مصرف کننده نه تنها یک هنر برای روابط عمومی هاست بلکه یک فضای جدید را پیش روی کارشناسان این عرصه قرار داد.