آموزش كاركنان روابط عمومی


با توجه به اينكه در دنياي امروز سير تحولات ، پيشرفت‌ها و تغييرات گوناگون در ابعاد و زمينه هاي مختلف زندگي اجتماعي جوامع از رشد و فراواني وسيع و گسترده‌اي برخوردار است و سازمان‌ها و موسسات خدماتي و توليدي در مقابل مخاطبان و يا سرويس گيرندگان خاص و عام خود بايد اثرات تحولات و پيشرفت‌ها و تغييرات را پيش‌بيني نمايند و همچنين اگر بقا و دوام و پايداري خود را همراه با اعتبار و اطمينان و تفاهم مي‌خواهند بايد از طريق واحد‌هاي روابط عمومي خود،  اين مهم را به دست آورند و روابط‌عمومي‌ها نيز بايد همراه با سير پيشرفت‌ها و دگرگوني ها خود را هماهنگ سازند تا بتوانند در كسب تفاهم و نظرات و نگرش‌هاي مساعد و مطلوب و مثبت در بين مردم ، آنان نيز نقش خود را به نحو احسن ايفا كنند.

همان طور كه مي‌دانيم فعاليت‌ها و وظايف روابط‌عمومي در دو بخش داخلي ‹درون سازماني›و خارجي ‹برون سازماني› به مرحله عمل در مي‌آيد،بنابراين واحد‌هاي روابط عمومي، هدايت رفتار كاركنان و تقويت انگيزه و روحيه آنان و همچنين ايجاد زمينه و بستر مساعد و مطلوب در نوع نگرش‌ها و طرزتلقي‌هاي مردم در جامعه نسبت به هر سازمان و يا موسسه را هيچگاه نبايد فراموش كنند تا در نتيجه آن سطح كمي و كيفي فعاليت‌ها ارائه و خدمات و بهره‌وري و بازدهي در سازمان ارتقا پيداكند و همچنين تفاهم و رضايت و خشنودي و قدرداني آحاد مختلف جامعه نسبت به سا زمان يا موسسه به وجود آيد و به طور كلي هر سازمان يا موسسه به طور روزافزون و با سرعت ،جايگاه شايسته و بايسته خود را در ميان افكار عمومي پايه گذاري نموده، و به آن افتخار و مباهات كند.

در راستاي نيل به اين هدف‌ها، ضرورت آموزش كاركنان روابط ‌عمومي‌ها در سطوح  و مقاطع مختلف پايه، مياني و عالي بايد مورد توجه و تاكيد قرار گيرد و در دوره‌هاي آموزشي مختلف باز‌آموزي تكنيك‌ها و اصول و مفاهيم مربوط دانش و حرفه روابط‌عمومي به صورت‌هاي تئوري و عملي‹علمي و كاربردي›شركت كنند و آخرين يافته‌ها و مسائل مربوط به شغل و حرفه خود را بياموزند و در واقع عمل و تجربه خود را با علم و دانش روابط‌عمومي در هم آميزند ، تا بتوانند موفقيت‌هاي لازم را به دست آورند و رسالت‌هاي واقعي خود را در سازمان به عنوان وكيل مدافع و در جامعه به عنوان مدعي‌العموم متجلي نمايند.

نظر به اينكه كاركنان ادارات روابط‌عمومي بيشتر به طور تجربي در اين كار مشغولند و بعضا به طور سليقه اي نيز كار مي‌كنند، پس از بهره‌مندي از آموزش مسائل جديد و روز روابط‌عمومي و آشنايي بيشتر با دانش ارتباط و مهارت‌هاي ارتباطي و ابزار و ادوات ارتباطي و همچنين اهميت و نقش افكار‌عمومي، مي‌توانند بهتر از گذشته و حال وظايف اصلي و كليدي خود را به منصه ظهور برسانند .

خوشبختانه طي چند سال گذشته به اين سوي، آموزش ضمن خدمت كاركنان و كارشناسان و مسوولان روابط‌عمومي از طرف تعدادي از سازمان‌ها و موسسات در بخش‌هاي دولتي و غير دولتي، مورد توجه قرار گرفته و لازم است اين مساله از طرف كليه سازمان‌ها و موسسات به مرحله عمل و اقدام در‌آيد. چون امر آموزش ضمن خدمت در جهان كنوني و دنياي معاصر كه عصر ارتباطات و اطلاعات نام گرفته با توجه به دلايلي كه در ابتدا مطرح شد، حرف اول را مي‌زند و كشور‌ها و جوامع پيشرفته و در نهايت موسسات و سازمان‌هاي موفق و پيشرو داراي احترام و منزلت در ميان مخاطبان و سرويس گيرندگان و مشتريان و به طور كلي افكار عمومي، ارزش فراواني براي آن قائل مي‌شوند.

تشكيل دوره‌ها و كلاس‌هاي آموزشي حضوري و نيز برگزاري همايش‌ها و نشست‌هاي آموزشي و توجيهي مربوط به روابط‌ عمومي‌ها در سازمان‌ها و موسسات به صورت‌هاي فشرده و متناوب و مستمر و زمان‌بندي شده، هر يك مي تواند به مقدار فابل توجهي براطلاعات و معلومات كاركنان روابط عمومي بيفزايند و كمبود‌ها و كاستي‌هاي موجود را كاهش داده و يا مرتفع نمايد و البته همكاري و علاقه‌مندي كاركنان روابط‌ عمومي نيز مي‌تواند در اين امر راهگشا و مثمر ثمر باشد، ازجمله اعلام عناوين و اسامي دروس و مباحث لازم كه در اين دوره‌ها و نشت‌ها بايد پر‌ثمر‌تر و همراه با موفقيت و اثر بخشي لازم خواهد بود. نكته ديگر اينكه كاركنان و كارشناسان روابط عمومي بايد سعي كنند در ميان فعاليت‌هاي گوناگون خود، امر مطالعه كتب و نشريات مربوط به دانش و حرفه روابط عمومي مانند جامعه‌شناسي، روانشناسي، مديريت و مردم شناسي و افكارعمومي و علوم ارتباطات اجتماعي و موارد مشابه را نيز همواره مورد توجه و دقت و عمل قرار دهند و سطح آگاهي‌هاي خود را نسبت به روابط عمومي ارتقا بخشند و فراموش نكنند كه دانايي، توانايي است.

بايد بپذيريم كه تلفيق تعهد، تخصص، تجربه و امكانات، مي‌تواند كاركنان روابط عمومي را به سر منزل مقصود برساند و در نتيجه بر شهرت و اعتبار يك سازمان و يا موسسه در جامعه بيفزايد و تصوير درخشان و شفاف و صريح و در نهايت اطمينان، اعتماد،اعتقاد و تشريك مساعي وهمكاري مخاطبان يك سازمان را به ارمغان آورد و مهندسي توافق كه همانا روابط عمومي واقعي است را مفهوم و معني بخشد.