کارشناس روابط عمومی به علت اقتضای مبرم زمان به وجود آمده است. وظایف او به هر اندازه که پیچیدگی جامعه و همبستگی و اتکاء افراد و طبقات به یکدیگر افزایش پیدا کند، مهمتر و دامنه عملیاتش وسیعتر شود.
شک نیست که در کلیه جوامع امروز اتکاء افراد و طبقات بر یکدیگر به سرعت افزایش پیدا کرده و در هر جا که نیازهای جامعه معلوم و مشخص شده، وظایف روابط عمومی و مقام وی در اجتماع نیز شناخته شده است. بنابراین روابط عمومی پاسخی به اقتضای زمان و نیاز عصر میباشد و در بقاء آن تردیدی نمیتوان کرد.
دانشمندان علوم با آزمایشهای دقیق علمی ثابت کردهاند که بین جانوران هر دوره و محیط آن جانوران ارتباط نزدیکی وجود دارد و به اقتضای هر محیطی گیاهان و جانوران مخصوصی به وجود میآیند. همین که شرایط محیط عوض شد، آن جانوران و گیاهان نیز راه فنا پیش میگیرند. این امر را در اصطلاح علمی «اکولوژی» Ecology مینامند.
دانشمندان علوم اجتماعی نیز به تجربه دریافتهاند که اصل «اکولوژی» در مورد محیط انسان و تأسیساتی که انسان به وجود میآورد، کاملاً مصداق دارد.
امروز هر مؤسسه و سازمانی که در جامعه وجود دارد و یا پا به عرصه وجود میگذارد، اعم از سازمان دولتی و یا غیر دولتی، برای بقا و پیشرفت کار خود باید سه اصل را همواره مورد نظر داشته باشد و هیچگاه از آن سه اصل غفلت نکند:
1- قبول کند که نسبت به جامعه وظایفی دارد و این وظیفه از همبستگی روزافزون مردم و مؤسسات به یکدیگر بر او تحمیل شده است.
2- باید برای تماس و ارتباط با مردم و گروههای نادیده و دورافتاده که از لحاظ نوع فکر و سلیقه با هم اختلاف دارند، راهها و وسایلی پیدا کند و توجه داشته باشد که در راه برقراری ارتباط با آن گروهها و جماعتهای ناپیدا، موانع متعدد و پیچیدهای وجود دارد.
3- به جامعه بقبولاند که مؤسسه یا سازمان برای خدمت به جامعه به وجود آمده است.
مؤسسه با قبول اصل اول به وظایف و مسئولیتهای خود در مقابل جامعه میاندیشد و همین امر منبع و سرچشمه تفکر در روابط عمومی است.
در اصل دوم علت وجودی روابط عمومی به مفهوم یک حرفه روشن میشود.
در اصل سوم هدف فلسفه مدیریت یا گردانندگان مؤسسات و هدف فعالیتهای مسئولان روابط عمومی به عنوان متخصص و کارشناس معلوم میشود.